Государственный мемориальный комплекс
ХАТЫНЬ
23 лютага 1943 года агонь карных аперацый "Свята ўраджаю II" і "Люты" (Хорнунг) прайшоўся па вёсках Слуцкага раёна Мінскай вобласці, сціраючы з твару зямлі населеныя пункты. Слуцкія вёскі сталі ахвярамі спланаваных акцый застрашвання і рабавання, за цынічнымі назвамі якіх хаваліся забойствы мірных жыхароў і папялішчы на месцы дамоў.
Вёска Глухое Пярхурава (Дзяржынскі раён, Мінская вобласць) знаходзілася ў 1,5 кіламетрах на захад ад вёскі Фрунзэ. Першыя згадкі пра гэты населены пункт адносяцца да пачатку XVI стагоддзя. Тутэйшыя землі належалі Радзівілам, а з 1860 года — памешчыку Вагнеру. Вёска размяшчалася ў лясістай мясцовасці. На вёсцы былі распаўсюджаны прозвішчы: Карабановічы, Маразы, Мацкевічы.
22 чэрвеня 2024 года ў Дзяржаўным мемарыяльным комплексе пачала работу выстава "Забыць нельга...", прысвечаная Дню ўсенароднай памяці ахвяр Вялікай Айчыннай вайны.
8 мая 2024 года напярэдадні 79-й гадавіны Перамогі савецкага народа ў Вялікай Айчыннай вайне і 80-й гадавіны вызвалення Беларусі ад нямецка-фашысцкіх захопнікаў у дзяржаўнай установе адукацыі "Гімназія №75 г. Мінска імя Масленікава П.У." адбылася святочная праграма "Вясна на клавішах Перамогі!"
18 сакавіка 2024 года Вярхоўны Суд Беларусі прызнаў Уладзіміра Катрука, вядомага як кат Хатыні, вінаватым у здзяйсненні генацыду беларускага народа.
Трагедыя Хатыні - адна з самых крывавых старонак гітлераўскага генацыду часоў Вялікай Айчыннай вайны ў нашай краіне. І яна не раз асэнсоўвалася ў мастацтве. Новае пакаленне будучых мастакоў прадстаўляе свае творчыя работы, у якія яны ўклалі свае эмоцыі і расказалі аб трагедыі мірнага насельніцтва Беларусі.
